امروزه مبحث اقتصاد آموزش از جایگاه مهمی در نظام آموزش عالی کشورهای مختلف جهان، برخوردار است. در واقع، مسائل و وضعیت مالی واحدهای آموزشی و اعضای یک دانشگاه و پاسخ به این سؤال ¬که بودجه و نیازهای مالی دانشگاه چگونه تأمین می¬شود و درآمدها و هزینه¬های آن، چگونه مدیریت می¬شود، از جمله موضوعات کلیدی است که مورد توجه سیاستگذاران و تصمیم¬گیرندگان در زمینه تأمین و مدیریت منابع مالی قرار می¬گیرد؛ از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه¬ای تجارب دانشگاه¬های ملی سنگاپور و ملی استرالیا ( که به عنوان دانشگاه¬های کارآفرین پیشرو در جهان شناخته شده¬اند)، در خصوص نحوه مدیریت منابع مالی آن¬ها، صورت گرفته است؛ بدین منظور، مطالعه حاضر توصیفی و از لحاظ زمانی مقطعی و از نظر هدف آن، کاربردی است و دانشگاه¬های ملی سنگاپور و ملی استرالیا به عنوان نمونه¬های مورد مطالعه، انتخاب شده و سیستم¬های مدیریت مالی و صورت¬های مالی آن¬ها در طی سال¬های (۲۰۱۶-۲۰۱۲)، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. داده¬های پژوهش از طریق جستجو و بررسی پایگاه¬های اطلاعاتی مرتبط و وب سایت تخصصی دو دانشگاه نامبرده شده، جمع آوری و از طریق نرم افزار اکسل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته¬های پژوهش نشان داد که تنوع شیوه¬های تأمین مالی و شفافیت و پاسخگویی مالی در این دو دانشگاه با یکدیگر متفاوت است ؛ همچنین، مطالعه و مقایسه نسبت صورت¬های مالی دانشگاه ملی سنگاپور و دانشگاه ملی استرالیا نشان¬دهنده بالاتر بودن نسبت دارایی و بدهی¬های دانشگاه ملی استرالیا در مقایسه با دانشگاه ملی سنگاپور و بالاتر بودن نسبت هزینه¬های دانشگاه ملی سنگاپور در مقایسه با دانشگاه ملی استرالیا در طی سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ است.

گسترش روزافزون نیاز به آموزش و به‌خصوص آموزش عالی، چالش‌های متعددی را پیش روی مسئولین قرار داده است که تأمین منابع مالی دانشگاه‌ها از مهم‌ترین آن‌ها می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر تبیین رویکرد تقاضامحوری در آموزش عالی به عنوان رویکردی مؤثر در جهت کاهش هزینه‌ها و تأمین منابع مالی است. پژوهش از نوع پژوهش¬های مروری و با روش توصیفی- تحلیلی و به کارگیری مطالعات کتابخانه¬ای و منابع الکترونیکی انجام شده است. مهم‌ترین یافته‌های پژوهش عبارتند از اینکه تقاضامحوری در ۴ بعد: حذف رشته‌های غیرکاربردی و ارائه رشته‌های مورد نیاز جامعه، شناسایی نیازهای علمی محیط پیرامونی دانشگاه و ارائه آموزش‌های عمومی و تخصصی در قالب آموزش‌های آزاد، شناسایی خدمات مورد نیاز جامعه ارائه خدمات تخصصی لازم به شهروندان و حتی تولید کالا با استفاده از پتانسیل‌های موجود و در نهایت همکاری با سازمان‌ها ارگان‌ها و انعقاد قرارداد جهت انجام طرح‌های پژوهشی و علمی و واگذاری آن‌ها به محققان دانشگاهی، می‌تواند ضمن کمک به تحقق مفهوم واقعی دانشگاه، در کاهش هزینه‌ها و کسب منابع مالی مؤثر باشد. در نتیجه به نظر می‌رسد تمسک به تقاضامحوری می‌تواند روشی مناسب برای بهبود کیفیت آموزش عالی و تأمین بخش مهمی از منابع مالی آن باشد.
كلمات كليدي
تقاضامحوری، منابع مالی، آموزش عالی ، کیفیت

تحولات اقتصادی و فناورانه چند دهه اخیر در کشورهای توسعه یافته و نقش پراهمیتی که تولید، توزیع و بهر‌برداری از دانش در قدرت اقتصادی این کشورها یافته است نظام علمی و دانشگاهی را در معرض تحولات اساسی قرار داده است. به عبارت دیگر انتظار می‌رود نظام دانشگاهی علاوه بر نقش سنتی خود در آموزش و تحقیق با تعاملات گسترده‌تر با بخش اقتصادی و صنعت و با انتشار دانش در پیشبرد توسعه اقتصادی محلی و ملی نقش فعال‌تری را به عهد بگیرد. این تغییرات روزافزون منجر به ظهور رسالت جدید دانشگاه‌ها و وارد شدن در عرضه توسعه اقتصادی و اجتماعی است. این دانشگاه‌های جدید تکامل‌یافته دانشگاه‌های نسل اول (آموزش محور) و نسل دوم (پژوهش محور) هستند و به دانشگاه نسل سوم یا دانشگاه کارآفرین شهرت یافتند. دانشگاه کارآفرین دانشگاهی است که فعالیت‌های کارآفرینی و تجاری‌سازی را انجام می‌دهد و هدف آن بهبود عملکرد در سطح ملی و منطقه‌ای اقتصاد و نیز منفعت مالی دانشگاه و اعضای هیأت علمی و دانشجویان آن می‌باشد (فیلپوت، ۲۰۱۱). لذا در این مقاله هدف توضیح و تفسیر دانشگاه کارآفرین و نقش آن در تأمین منابع مالی با استفاده از روش کتابخانه‌ای (استفاده از مقالات، کتاب و همایش‌ها) می‌باشد.
كلمات كليدي
دانشگاه کارآفرین، توسعه اقتصادی، منابع مالی.